شاید اگر روزی جنگی اتفاق بیافتد که ایران درگیر آن شود مهمترین برگهای برنده بر روی زمین موشکهای ایرانی سجیل، فاتح و شهاب باشند. با توجه یه اینکه فاصله ایران از دو دشمن اصلی یعنی امریکا و اسراییل با هم خیلی متفاوت هست موشکهای مناسب هم طراحی و ساخته شده اند.اولین موشک که در بالا میبینید موشک سجیل ۲ با سوخت جامد که علامت آن دود سفید رنگ پیوسته و بدون شعله است میباشد. برد این موشک حدود ۲۰۰۰ کیلومتر  بوده و سرعت بالای آن در فاز آخر که حدود ۲۰ برابر سرعت صوت است شانس رهگیری آن را عملا” از بین میبرد. وجود سوخت جامد باعث شده که بتوان این موشک را با سوخت انبار کرد و در زمان لازم ظرف نیم ساعت اماده پرتاب کرد و به سرعت از محل خارج شد.

دومین موشک فاتح ۱۱۰ با برد حدود دویست کیلومتر بوده و دارای سوخت جامد است و با سرعت و دقت بالایی توان هدفگیری پایگاه های امریکایی در منطقه خلیج فارس که در برد نزدیکی هستند را داراست.

سومین موشک همان شهاب ۳ هست. این موشک نسبتا” قدیمی بوده و دارای سوخت مایع  است که مشخصه آن شعله هنگام شلیک است. این موشک باید در همان زمان پرتاب سوختگیری مایع شده و شلیک شود که زمان پرتاب و دفعات شلیک را کاهش می دهد. اما برد بالای آن هنوز آن را به خطر بالقوه برای اسراییل تبدیل کرده است. برد این موشک نیز حدود ۲۰۰۰ کیلومتر است.




پستهای مرتبط

coded by nessus